Het is een
kinderfeest
Inclusie als norm
We willen een inclusief Sinterklaasfeest, maar wat bedoelen we daar precies mee?
Eenvoudig gezegd willen we dat alle kinderen kunnen deelnemen aan het feest én dat alle kinderen zich herkennen in het verhaal.
Door de aanwezigheid van Zwarte Piet is het Sinterklaasfeest voor een grote groep kinderen niet de fijne ervaring die het voor andere kinderen wel is. Zij kunnen niet onbezorgd genieten van hun Sinterklaasviering door vervelende ervaringen en ongewenste vergelijkingen met Zwarte Piet.
We willen ook oog hebben voor kinderen met een fysieke of psychische beperking, kinderen die opgroeien in armoede, kinderen die in een instelling verblijven, kinderen die hun familie moeten missen of geen familie in de buurt hebben, en zoveel meer.
Hoe zorgen we ervoor dat niemand uit de boot valt? Hoe organiseren we een Sinterklaasfeest waar elk kind zich welkom, gezien en betrokken voelt, ongeacht zijn of haar achtergrond of thuissituatie?
We pleiten voor gelijkheid, rechtvaardigheid en gerechtigheid.
We kunnen dit het best uitleggen aan de hand van bovenstaande tekening.
Wanneer we eerst stilstaan bij “ieder kind kan deelnemen aan het feest”, dan zie je de eerste situatie. Een kindje dat de voetbalwedstrijd niet kan zien, omdat de muur te hoog is voor hen. Hoewel de voetbalbond alle supporters dezelfde ondersteuning (equality, gelijkheid) heeft gegeven. Toch is het voor hen niet hoog genoeg om over de muur te kunnen kijken.
In de tweede situatie heeft de voetbalbond het kindje extra ondersteuning gegeven (equity, rechtvaardig), twee houten kratten. Het kan eindelijk mee supporteren voor de ploeg.
In de laatste situatie is er geen ondersteuning meer nodig, want de voetbalbond heeft, in samenspraak met de supporters, de hindernis die zorgde voor ongelijkheid weggenomen. Ze hebben de omheining zo gemaakt dat iedereen kan kijken (justice, gerechtigheid).
We moeten ons bij het organiseren van een Sinterklaasfeest telkens opnieuw één belangrijke vraag stellen: Kan elk kind vandaag écht deelnemen en meegenieten?
Denk bijvoorbeeld aan een kind dat in een asielcentrum verblijft, een kind met een fysieke of psychische beperking, een kind dat opgroeit in armoede of een kind dat bang is om gepest of uitgesloten te worden omdat het vergeleken wordt met Zwarte Piet.
Door bewust vanuit het perspectief van verschillende kinderen te kijken, ontdekken we waar drempels zitten en hoe we die kunnen wegnemen.
Want een kinderfeest is er pas voor iedereen als ook écht iedereen kan meedoen.
Wanneer we inzoomen op “ieder kind herkent zich in het feest”, kan je je afvragen of alle kinderen zich herkennen in het feestverhaal. Herkennen ze zich in Sinterklaas als goede gever? Herkennen ze zich in de begeleider van Sinterklaas als goede gever? Wat is de gemeenschappelijke verhaallijn waarin iedereen zich in herkent en graag aan mee wil doen?
Met andere woorden: we streven naar een sociaal rechtvaardige wereld. Een samenleving waarin iedereen eerlijk behandeld wordt en gelijke kansen krijgt, ook wanneer er structurele ongelijkheden bestaan.
Sociale rechtvaardigheid betekent dat we die ongelijkheden erkennen, in vraag stellen en actief proberen weg te werken. Het gaat erom dat iedereen toegang heeft tot dezelfde kansen, middelen en mogelijkheden om volwaardig deel uit te maken van de samenleving.
Dat betekent toegang hebben tot en kunnen meebeslissen over beleid, besluitvorming en hulpbronnen. Maar het betekent absoluut ook toegang hebben tot én mee vorm kunnen geven aan de verhalen die we als samenleving met elkaar delen.
Want wie bepaalt welke verhalen we vertellen? Wie krijgt daarin een plek? En wie herkent zichzelf erin?
Ook dat is inclusie. Ook dat is sociale rechtvaardigheid.
